Przygotowanie standaryzacji

Przy standaryzacji metody pracy musimy najpierw upewnić się, że cały proces jest stabilny i odbywa się w powtarzalny sposób w każdym następnym syklu. Po ustaleniu najlepszej metody wykonywania zadań możemy przejść do jej udokumentowania, czyli standaryzacji. Następnym krokiem jest eliminacja marnotrawstwa w procesie, ulepszenie i przyjęcie nowego standardu. Tak wygląda cykl doskonalenia metod i procesów: stabilizacja istniejącego procesu – standaryzacja – eliminacja marnotrawstwa – doskonalenie – dokonanie zmian prowadzących do potrzeby dokonania kolejnej standaryzacji.

Co powinien zawierać standard?

Standard pracy może występować w różnych formach: instrukcji, podręczników, broszur, kart pracy. Opracowana forma zależy tylko od celu przekazywania tej informacji oraz od jej odbiorców. Oto kilka kryteriów, które powinien spełniać dobry standard pracy:

  • Opisanie najbardziej efektywnej oraz bezpiecznej metody pracy,
  • Zasady kontrolowania jakości produkcji,
  • Powinien zawierać ilustracje, rysunki i wykresy dla lepszego przekazywania,
  • Powinien zawierać listę kolejnych kroków do wykonania,
  • Powinien być przekazany w taki sposób, aby każdy z pracowników mógł wykonać pracę w tym samym czasie osiągając te same wyniki.

Stabilizacja operacji

Cały proces zaczyna się od obserwacji wykonywanej pracy, czyli operacji. Na tym etapie należy również uporządkować proces, ustalić kolejność wykonywanych zadań i podzielić je na główne i pomocnicze. Przy obserwacji opisujemy od czego operacja się zaczyna i na czym się kończy, z jakich etapów składa się określona operacja i czy kolejne cykle operacji wykonywane są w tym samym czasie, czy wahania czasu uzależnione są od konkretnych czynników. Wszystkie dane z obserwacji powinny być zanotowane na Arkuszu obserwacji procesu. Powinien on zawierać między innymi:

  • Datę i czas obserwacji oraz nazwisko obserwatora,
  • Określenie obserwowanego procesu,
  • Wyniki kilku operatorów, daje to możliwość porównania rezultatów obserwacji,
  • Określenie początku i końca cyklu,
  • Notowanie napotkanych przez operatora problemów,
  • Zanotowanie kroków operatora w wykonywanej sekwencji.

Arkusz obserwacji procesu nie powinien być udostępniany osobom trzecim, jest on arkuszem roboczym z którego będziemy korzystać. Celem prowadzenia arkuszu obserwacji jest określenie stopnia stabilności procesu oraz orientacja w kolejności kroków wykonywanych w procesie. Do standaryzacji można przejść tylko w tym przypadku, gdy proces będzie oceniony jako stabilny, a wahania czasu w pracy operatorów można będzie wytłumaczyć zaobserwowanymi zdarzeniami.

Podział operacji na zabiegi

Każda operacja może być podzielona na poszczególne zabiegi. Zabieg określany jest jako logiczne zgrupowanie czynności, które prowadzą do pomyślnego ukończenia pracy. Zabiegi możemy określić jako głazy, z których zbudowany jest cały proces wytwarzania produktu. Zabieg jest zbiorem czynności, które stanowią całość. Przy podziale operacji na zabiegi musimy uważać na:

  • Czynności nie dodające wartości,
  • Czy możemy zgrupować działania w zależności od miejsca wykonywania pracy,
  • Ile czasu zajmuje przebieg poszczególnych czynności,
  • Co potrzebuje dłuższego czasu i dlaczego.

Rozdzielając operację na zabiegi w przyszłości będziemy mogli w sposób łatwiejszy dostosować poszczególne procesy do zmieniających się warunków.

Jakie przeszkody możemy spotkać we wdrażaniu standardów?

Ludzki umysł traktuje każdą zmianę jako niebezpieczeństwo, więc nie należy stosować od razu kilka metod ulepszenia systemu pracy. Jak na przykład standaryzacja często poprzedzana jest działaniami 5S. W takim połączeniu często całkowicie zmienia się stanowisko pracy, od rozmieszczenia maszyn i narzędzi po całkowicie inne sposoby wykonywania pracy. Najlepiej jest wybudować takie relacje w organizacji, aby pracownicy zaufali kierownictwu i traktować zatrudnionych z odpowiednim szacunkiem.

Add Comment