Zasada Deminga № 7. Zamiana „zwykłego” zarządzania na przywództwo

Przywódcą staje się w rezultacie ciągłego kształcenia i doskonalenia własnych umiejętności. Niestety jedno szkolenie nie jest wystarczające aby posiadać cechy przywódcze.

Według W. E. Deminga przywódcą jest ktoś kto:

  • Myśli o wszystkich etapach procesu wytwarzania produktu lub usługi,
  • Rozumie w jaki sposób wykonywana praca odpowiada celom organizacji,
  • Jest doradcą dla pracowników,
  • Stwarza radosne warunki pracy,
  • Żeby lepiej zrozumieć ludzi, wykorzystuje liczby,
  • Wzbudza zaufanie,
  • Słucha i się uczy,
  • Nie stawia na doskonałość,
  • Ciągłe pracuje nad doskonaleniem systemu, w którym działa.

Kierownictwo, administratorzy oraz menadżerowie powinni wspierać pracowników w wytwarzaniu produktów wysokiej jakości, przywiązując uwagę do norm jakościowych, a nie do ilości. Wydajność może być podniesiona szlakiem poprawy jakości. Osoby zarządzające powinni natychmiast reagować na doniesienia o usterkach lub problemach powstałych na poprzednich etapach produkcji, o potrzebach związanych z renowacją maszyn, o niestosownych narzędziach lub innych zdarzeniach, które powodują pogorszenie jakości.

Przywódcą jest osoba, która pomaga pracownikom w realizacji ich codziennych zadań, zwraca uwagę na jakość i wydajność, a nie tylko na wskaźniki ilościowe. Relacje budowane w przedsiębiorstwie pomiędzy kierownictwem a zatrudnionymi powinny być maksymalnie komfortowe. Jest to korzystne dla całej organizacji, ponieważ takie relacje ułatwiają komunikację i zapobiegają powstaniu braków na wszystkich etapach procesu wytwarzania produktu lub usługi.

W wielu przedsiębiorstwach system zarządzania jest rozbudowany, stabilny, ale nie jest w pełni skuteczny. Do zakresu odpowiedzialności kierownictwa należy doskonalenie systemów, procesów i metod używanych w organizacji, restrukturyzacja systemów mająca na celu wdrożenie zarządzania pro-jakościowego. W niektórych firmach pracownicy i menadżerowie poszczególnych działów przygotowują przykłady produktów, zadowalających ustalone normy i standardy, oraz takie, które nie spełniają tych wymagań. Przykłady te są udostępniane do publicznego wglądu, potem następuje przeszkolenie pracowników. Po szkoleniu sprawdza się czy wyniki się poprawiły i czy jakość wszystkich wytworzonych produktów jest odpowiednia do ustalonych norm.

Zobacz też jaka jest ósma zasada Deminga.

Add Comment